Gra o przeprowadzkach, która opowiada bez słów
W Unpacking nie ma dialogów, narratora ani twarzy bohaterki. A jednak po kilku pokojach znasz jej życie lepiej niż postaci z wielu filmów. Sprawdzamy, jak to możliwe.
Historia, w której liczy się to, co leży na półce
Unpacking opowiada o życiu jednej osoby, od dzieciństwa w 1997 roku po dorosłość w 2018. Przez osiem przeprowadzek rozpakowujesz kartony i układasz ich zawartość w kolejnych mieszkaniach. Nikt nic nie mówi, nikt się nie pojawia, a mimo to wiesz, kiedy bohaterka się zakochała i kiedy coś się zepsuło.
Gra zdobyła nagrodę BAFTA w kategorii narracji w 2022 roku, choć w tradycyjnym sensie nie ma w niej żadnej fabuły. Właśnie dlatego warto przyjrzeć się mechanizmom, które sprawiają, że przedmioty zaczynają mówić. Poniżej trzy z nich.
Przedmioty, które wracają z pokoju do pokoju
Najmocniejszy trik gry jest prosty: ten sam przedmiot pojawia się w kolejnych kartonach przez lata. Pluszowa świnka, której sierść z czasem się przeciera, albo kubek z jednej wycieczki stają się kimś w rodzaju stałych bohaterów. Widzisz je w pokoju dziecka, potem w akademiku i wreszcie w dorosłym mieszkaniu.
Dzięki temu gracz zaczyna szukać znajomych rzeczy, jeszcze zanim otworzy pudło. Rodzi się napięcie podobne do tego, które znamy z długich seriali: czy ten przedmiot przetrwa kolejną przeprowadzkę? Więcej o takich wątkach znajdziesz w artykule o ukrytych detalach.
Brak słów to decyzja projektowa, a nie ograniczenie
Gdy gracz sam wyciąga wnioski, pamięta je dłużej. Wniosek zrobiony samodzielnie waży więcej niż zdanie przeczytane w okienku dialogowym.
Układanie rzeczy jako rodzaj czytania
Każdy pokój ma ograniczoną liczbę miejsc, więc decydujesz, co stanie na biurku, a co zostanie w pudle. Nie ma poprawnych odpowiedzi, ale gra czasem delikatnie podpowiada, że coś nie pasuje. Ten mechanizm przypomina rozmowę z bliską osobą, która tylko unosi brew.
W kilku momentach gra zmienia sens układania. W jednym z mieszkań rzeczy trzeba odkładać obok cudzych, a przestrzeń wyraźnie nie jest Twoja. Gracz czuje to bez słowa wyjaśnienia, bo półki są zajęte, a własne przedmioty lądują w kątach.
To prosty sposób na pokazanie tego, co w filmach wymagałoby sceny z dialogiem. Gra używa przestrzeni jak zdania: ten kubek jest tu, więc czuje się swobodnie. Tamta książka stoi z boku, więc nie czuje się u siebie.
Ta gra nie mówi nic, a jednak po kilku godzinach miałem wrażenie, że przeczytałem czyjąś biografię.
Gracz z naszego Discorda
Dlaczego to działa na ekranie telefonu
Na telefonie rozgrywka jest szczególnie naturalna. Przedmioty łapiesz palcem, a pokoje wyglądają jak małe dioramy, które można trzymać w dłoni. Wersja na Androida pojawiła się w sierpniu 2023 roku i zachowuje ten sam spokojny rytm, co gra na komputerach.
Jeśli chcesz zacząć na telefonie bez kłopotów z instalacją, możesz skorzystać z naszej usługi instalacja gry na Androidzie. A jeśli chodzi Ci po głowie, jak podobne zasady zastosować w prawdziwym mieszkaniu, przeczytaj tekst małe mieszkanie jak w grze.
Jak grać, żeby usłyszeć więcej
-
Nie śpiesz się
Zatrzymaj się nad każdym przedmiotem. Obróć go, zobacz, jak wygląda z drugiej strony.
-
Szukaj powtórzeń
Śledź rzeczy, które pojawiają się w kilku pokojach. To one niosą najwięcej historii.
-
Zwracaj uwagę na zmiany
Porównuj półki między latami. Zniknięcie jednego przedmiotu bywa ważniejsze niż pojawienie się dziesięciu nowych.
-
Wracaj do pokoi
Drugie przejście pokazuje szczegóły, które łatwo przeoczyć przy pierwszym.
O autorze: Katarzyna Wrońska
Założycielka Unpacking Cozy Studio. Od lat prowadzi warsztaty o grach i narracji środowiskowej, a po godzinach przeprowadza się częściej, niż by chciała.
Jeśli temat Cię zainteresował, zajrzyj do usługi poradnik ukrytych detali albo wróć do listy artykułów.
Czytaj dalej
Chcesz porozmawiać o grze na żywo?
Napisz do nas lub przyjdź na spotkanie klubu w Krakowie. Opowiemy, jak zacząć i co czytać dalej.